“teşekkür mevsimi”

Ucundan bucağından tutamadığım, yalvardığım ama avucumun orta yerine alamadığım günler silsilesi geride kaldı. Odamın loş duvarları da mazi oldu, sigara dumanlarının sararttığı sarı lambamın ışıkları da. Duygularımın her bir zerresi artık tapınak duvarı örneğinde vücuduma fazlasıyla aşina oldu. Bozgunlar geride, yalvarışlar geçmişte, gözyaşları gözümün ağladığı son karede sıkıştı kaldı.

Cemaatsiz bir mabet halinde hayatım…

Biriktirdiğim, kimselere göstermediğim gözyaşlarından oluşan su birikintisinden yansıyan şimdi tek kişilik korodan çıkan ilahi sesleri…

Tek kişilik koro, tek başına bir mümin…Aşk dolu…

Şimdi ise hayata teşekkür etme zamanı, Tanrı’ya şükür mevsimi…

Hayallerimi,satırlarımı,yeteneklerimi ve üzerine sevda tanımadığım sevdamı yaşadığım için hayata teşekkür etmediğim,Tanrı’ya şükretmediğim bir gün dahi yok…

Ya şimdi? Yaşamak geçmişte kaldı, şimdi fazlasıyla teşekkür zamanı…

Her teşekkürün sonunda bir elveda vardır diyerek, teşekkür mevsimi ile yaşamaya merhaba, arsızların adını anmalara, yüzsüzlüklere, kahpeliklere, dil yaralarına elveda…

Bir merhaba…

Bir de elveda…

Doğmak ve ölmek gibi…

Reklamlar

2 comments

  1. sema · Aralık 26, 2012

    yeniden ,hadi yeniden blogun yokmu?her şey gönlünce olsun inşaAllah

    • serapsule · Aralık 26, 2012

      Blogum burasi iste daha nasil bir blog bekliyorsunuz ?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s