‘Kaçak’

Ben hep buradaydım… Üzerime yapışan alınganlığım; Yüzüme oturan mütebessüm gülüş; Duvarlarımı sarıya boyayan dumanım; Kahvenin karası; Hüznün toprağa çalan yarısı; Bir eli umutta diğeri ölümde gülüşüm; Kahkahaları kıskandıran duruşum; Düşmanı ümitsizliğin batağına saplayan başkaldırım; Ve sonsuz biatim, bağlılığım; Yeise bir şamar gibi çarpılırdı… Dedim ya ben hep buradaydım… Dünde kalan ama hep bugünü yaşayan, Yarına… Read More ‘Kaçak’